-  لمس کنید پاره تنم را

  که به باد سپرده ام

گونه هایم

زیر شیشه های باران

مملو از خیس

و دستهایم ؟

دستهایم نفس دارد

سرعت سیلاب چشمهایم

از من میگذرد

و تب خشک بیابان

رو به دریا

بر اسکله

که دندانهای سفید را

میان جبر سکوت نشانده اند

- چکه چکه قلبم می تپد -

و هنوز فنجانم روی میز است

و نگاهم

از پشت دود سیگارم

گویی  مه زمستان گرفته